Schafpudel
![Schafpudel Owczarek staroniemiecki](https://www.zooplus.pl/magazyn/wp-content/uploads/2024/07/Schafpudel-768x512.jpeg)
© Bianca / stock.adobe.com
Wraz z psami harzer fuchs i westerwälder kuhhund, schafpudel zaliczany jest do grupy owczarków staroniemieckich.
Schafpudel, w skrócie zwany „schapu”, należy do grupy owczarków staroniemieckich. Jako zwinny i niezwykle pilny pies pracujący, w przeszłości wykorzystywany był głównie przez wędrownych pasterzy do wypasania owiec. Ponieważ jednak zawód ten jest już rzadko wykonywany, równie rzadki stał się schafpudel.
Spis treści
- Jak wygląda schafpudel?
- Charakter: Czujny obrońca
- Warunki utrzymania i zajęcie: Tylko nie nuda
- Pielęgnacja i utrzymanie: Czego potrzebuje schafpudel?
- Zdrowie: Witalność ważniejsza od urody
- Historia rasy: Skąd pochodzi schafpudel?
- Hodowla i zakup: Gdzie można kupić schafpudla?
- Podsumowanie: Pies nie dla każdego
- Charakterystyka schafpudla
Jak wygląda schafpudel?
Schafpudel nie został oficjalnie uznany za samodzielną rasę przez Międzynarodową Federację Kynologiczną, a co za tym idzie nie istnieje w jego przypadku wiążący wzorzec. I to nie bez powodu: Nacisk kładziony jest bowiem przede wszystkim na jego użytkowość, a wygląd jest kwestią drugorzędną.
Schafpudel to średniej wielkości zwierzak. Psy dorastają z reguły do 50–60, a suki do 45–55 centymetrów. Ich waga waha się natomiast od 17 do 25 kilogramów.
Schafpudel to średniej wielkości pies. Psy dorastają z reguły do 50–60, a suki do 45–55 centymetrów. Ich waga waga się natomiast od 17 do 25 kilogramów.
Kudłaty włos okrywowy
Te kompaktowe zwierzęta mają prostokątną, muskularną budowę, ale nie sprawiają wrażenia ociężałych czy niezdarnych. Ich grzbiet jest prosty, a głowa duża i okrągła.
Ich charakterystyczną cechą jest kudłata sierść – mocny i gruby włos, łączący się w długie pasma. Pod nią znajduje się obfity, ale delikatny podszerstek.
Umaszczenie może być dowolne, przy czym najczęstsze są osobniki czarne, szare, pszeniczne i białe, ale zdarzają się również łaciate i podpalane.
Oczy, uszy i ogon
Długie pasma włosów zwisają nad dużymi, okrągłymi oczami, zazwyczaj w kolorze brązowym i o przyjaznym, uważnym wyrazie. Uszy są zaokrąglone i wiszące lub lekko zagięte.
Ogon przedstawicieli tej rasy jest długi, lekko zakrzywiony i obficie owłosiony. Czworonogi z wrodzonym krótkim ogonem nazywani są w swojej ojczyźnie mianem „stumper”.
Charakter: Czujny obrońca
Schafpudel jest pilnym psem pracującym, który specjalizuje się w zaganianiu dużych stad owiec. Jest energiczny, samodzielny i ma wyraźnie rozwinięty instynkt pasterski.
Jako pies stróżujący, czujnie stoi na straży bezpieczeństwa swojego stada, swojej rodziny, a także terytorium. W stosunku do obcych jest nieufny i powściągliwy, nie przejawia jednak nerwowości czy agresji.
Czy schafpudel jest psem rodzinnym?
W rodzinie schafpudel pokazuje swoje drugie oblicze psa przyjaznego i czułego. Jednak jako typowy pies rodzinny nie jest polecany ze względu na możliwość przejawiania wrodzonych zachowań pasterskich również w stosunku do małych dzieci. Dlatego przedstawiciele tej rasy powinni zamieszkać w gospodarstwie domowym, którego najmłodsi członkowie są przynajmniej w wieku nastoletnim.
Czy schafpudel jest psem dla początkujących?
Szkolenie tego asertywnego czworonoga wymaga jednoznacznej komunikacji, przejrzystej struktury w ramach ludzkiego stada i jasnych reguł. Ponieważ lubi podejmować samodzielne decyzje i nie ma naturalnej chęci przypodobania się swojemu opiekunowi, nie jest polecany jako pies dla początkujących.
Warunki utrzymania i zajęcie: Tylko nie nuda
Schafpudel potrzebuje zajęć i zadań, które będą absorbowały go zarówno fizycznie jak i umysłowo. W przeciwnym razie może rozwinąć problemy behawioralne takie jak intensywne szczekanie czy niszczenie przedmiotów. Najlepiej czuje się, mogąc być cały dzień w ruchu i strzegąc będących pod jego opieką owiec. Nie straszne mu żadne warunki atmosferyczne – przed wilgocią, zimnem i brudem chroni go bowiem niezawodna, kudłata sierść.
W przeciwieństwie do wielu innych psów pasterskich i zaganiających, schafpudel nie biega nieustannie wokół swoich podopiecznych, ale czeka na moment, gdy jego interwencja będzie konieczna. Jego praca polega więc na skoncentrowanym obserwowaniu swoich podopiecznych. Odznacza się dużą odwagą, również w stosunku do przywódcy stada.
Trening dla ciała i umysłu
Alternatywnym zajęciem dla przedstawicieli tej rasy mogą być psie sporty, takie jak treibball, lonżowanie, obedience, frisbee czy agility. Są także doskonałymi towarzyszami podczas jazdy na rowerze czy jazdy konnej.
Ten inteligentny, chętny do nauki pies może być również szkolony z użyciem klikera, a także uczony różnych sztuczek. Codzienne spacery można urozmaicać tropieniem i pracą węchową.
Dbanie o odpoczynek
Z drugiej strony, zabawy z rodzaju powtarzalnego przynoszenia piłek zupełnie nie sprawdzą się u schafpudla. Ma on bowiem tendencję do uzależniania się i dlatego należy go angażować w bardziej wymagające formy aportowania czy w ogóle zajęć.
Co do zasady, opiekunowie powinni zwracać uwagę na to, aby ich podopieczni w przerwie między zajęciami mieli odpowiednio dużo czasu na odpoczynek, dbając o równowagę między pracą a relaksem.
Bliski związek z rodziną
Schafpudel jest psem towarzyskim. Lubi być blisko swojego ludzkiego stada i źle znosi samotność.
Warto wiedzieć: Ze względu na swój przyjazny charakter i niezwykłą pojętność, psy tej rasy świetnie sprawdzają się również w roli psów terapeutycznych.
Pielęgnacja i utrzymanie: Czego potrzebuje schafpudel?
Warto już od szczenięcia przyzwyczajać schafpudla do grzebienia lub szczotki.
Czy schafpudel linieje?
Psy tej rasy co prawdą nie linieją, ale pod ich gęstym włosem okrywowym znajduje się obfity podszerstek, który ma tendencję do kołtunienia się, dlatego wymagają regularnego szczotkowania – przynajmniej dwa, trzy razy w tygodniu. Od czasu do czasu konieczna może być również wizyta u psiego fryzjera.
Z zabiegami pielęgnacyjnymi, którym poddawać należy także uszy, oczy, zęby i pazury, najlepiej schafpudla zaznajomić jak najwcześniej.
Co powinno trafić do miski schafpudla?
W kwestii żywienia pies ten nie jest wymagający. Równie dobrze smakuje mu sucha, mokra czy surowa karma i nie ma skłonności ani do nietolerancji pokarmowych ani do nadwagi. Wielkość porcji należy jednak zawsze dostosować do wieku, stanu zdrowia i poziomu aktywności.
Zdrowie: Witalność ważniejsza od urody
„Schapu” to pierwotny, wytrzymały pies, w przypadku którego nie są znane żadne choroby genetyczne. W jego hodowli stawiano bowiem zawsze na odporność, żywotność i wydajność, niezbędne w pracy psa pasterskiego.
Czasami można zaobserwować u niego jedynie wnętrostwo i dysplazję stawów biodrowych.
Niemniej, aby zachować schafpudla w dobrej kondycji, należy regularnie kontrolować jego stan zdrowia i poddawać niezbędnym szczepieniom.
Jak długo żyje schafpudel?
Średnia długość życia tych psów pasterskich wynosi od 12 do 15 lat.
Historia rasy: Skąd pochodzi schafpudel?
Schafpudel to odmiana owczarka staroniemieckiego, która powstała na Nizinie Północnoniemieckiej. Jego zalety jako psa pasterskiego były szczególnie cenione w rejonie Pommern, gdzie przez wieki towarzyszył przemieszczającym się po tych terenach pasterzom. Jego południowoniemieckim odpowiednikiem jest strobel.
Przypuszcza się, że jest spokrewniony z pudlem, ale do tej pory nie zostało to oficjalnie potwierdzone. Nie ulega jednak wątpliwości, że „schapu” spowinowacony jest z innymi psami pasterskimi takimi jak holenderski schapendoes.
Zagrożony wyginięciem
Ponieważ dziś klasyczne psy pasterskie są rzadko wykorzystywane zgodnie ze swoim przeznaczeniem, schafpudel również stał się rzadkością i został wpisany na listę niemieckiego Towarzystwa Starych i Zagrożonych Ras Zwierząt Domowych (Gesellschaft zur Erhaltung alter und gefährdeter Haustierrassen) jako zagrożony.
![Schafpudel w lesie Portret schafpudla](https://www.zooplus.pl/magazyn/wp-content/uploads/2024/07/Schafpudel-w-lesie.jpeg)
Hodowla i zakup: Gdzie można kupić schafpudla?
Hodowców tej rzadkiej rasy niełatwo obecnie znaleźć nawet w jej wschodnioniemieckiej ojczyźnie, gdzie jest ich dosłownie kilku. Osoby zainteresowane zakupem schafpudla muszą więc liczyć się z koniecznością odbycia dalszej podróży, a także z dłuższym okresem oczekiwania na szczenięta, których ceny wynoszą około 1.400 euro.
Niektórzy miłośnicy psów poświęcili się staraniom mającym na celu zachowanie rasy i najchętniej oddają swoich podopiecznych w ręce pasterzy, aby utrzymać jej specyfikę. Niemniej, schafpudel może być trzymany również przez aktywne osoby, które temu pracusiowi są w stanie zaoferować odpowiednie warunki utrzymania i środowisko życia.
W przypadku problemów ze znalezieniem szczeniąt lub koniecznością zbyt długiego oczekiwania na miot, można wziąć pod uwagę podobne rasy, takie jak owczarek z Bergamo, nasz rodzimy owczarek nizinny lub węgierski puli. Psy pasterskie nierzadko trafiają także do schronisk dla zwierząt, gdzie z utęsknieniem czekają na nowy dom.
Podsumowanie: Pies nie dla każdego
Schafpudel to wyjątkowy czworonóg, który musi trafić w doświadczone ręce. Jeśli nie będzie wykorzystywany do wypasu owiec, konieczne będzie zapewnienie mu alternatywnego zajęcia, które pozwoli na zaspokojenie naturalnego instynktu pasterskiego.
Jeśli natomiast będzie trzymany i szkolony zgodnie z zaleceniami, zachwyci swojego opiekuna zrównoważoną i wierną naturą.
Charakterystyka schafpudla
Cechy szczególne: | Schafpudel to pies pasterski należący do grupy owczarków staroniemieckich. |
Charakter: | czujny, samodzielny, pojętny, inteligentny |
Wysokość w kłębie: | 50–60 cm (psy) 45–55 cm (suki) |
Waga: | 17–25 kg |
Sierść: | kudłata, z delikatnym podszerstkiem, możliwe wszystkie umaszczenia, przede wszystkim białe, czarne, szare, pszeniczne |
Pielęgnacja sierści: | wymagająca |
Aktywność: | potrzebuje dużo zajęć i ruchu |
Pies dla początkujących: | nie |
Szczekanie: | intensywne |
Długość życia: | do 15 lat |
Typowe choroby: | rzadko dysplazja stawów biodrowych, wnętrostwo |
Cena: | ok. 1.400 euro |
Grupa FCI: | nieuznany |
Potrzeba ruchu: | duża |
Pochodzenie: | Niemcy |